மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்காவின் பிடி தளர்ந்து வருவதற்கான முக்கிய காரணங்களை
1. அமைதியை விரும்பும் பிராந்தியம்
பல தசாப்தங்களாகப் போர் மற்றும் மோதல்களைச் சந்தித்து வரும் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் (குறிப்பாக சவூதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் போன்றவை), இப்போது தங்களின் பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்துவதிலும், சுற்றுலா மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறைகளில் முதலீடு செய்வதிலும் அதிக கவனம் செலுத்துகின்றன. இந்தச் சூழலில், அதிபர் டிரம்பின் ஆக்ரோஷமான கருத்துகள் மற்றும் ஈரான் மீதான மோதல் போக்கு, பிராந்தியத்தின் “பொருளாதார மீட்சிக்கு” (Economic Recovery) முட்டுக்கட்டையாக அமையும் என அந்நாடுகள் கருதுகின்றன.
2. ராஜதந்திர மாற்றங்கள்
முன்பு போல் அல்லாமல், இப்போது மத்திய கிழக்கு நாடுகள் தங்களின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் அதிக சுதந்திரத்துடன் செயல்படுகின்றன. உதாரணமாக:
- ஈரான்-சவூதி உறவு: பல வருடப் பகைக்குப் பிறகு இவ்விரு நாடுகளும் உறவைச் சீரமைக்கத் தொடங்கியுள்ளன.
- சீனா மற்றும் ரஷ்யாவின் வருகை: அமெரிக்காவின் பிடிவாதமான போக்குக்கு மாற்றாக, சீனா போன்ற நாடுகள் இப்பகுதியில் சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகளை முன்னெடுப்பதைக் கண்டு அரபு நாடுகள் ஈர்க்கப்படுகின்றன.
3. நம்பகத்தன்மை மீதான சந்தேகம்
அதிபர் டிரம்பின் “அமெரிக்காவிற்கே முதலிடம்” (America First) கொள்கை, மற்ற நாடுகளுக்கு ஒரு செய்தியைத் தருகிறது: அமெரிக்கா தனது சுயநலத்திற்காக எப்போது வேண்டுமானாலும் தனது நட்பு நாடுகளைச் சங்கடத்தில் ஆழ்த்தலாம். ஹார்முஸ் ஜலசந்தி போன்ற முக்கியமான வர்த்தகப் பாதைகளில் பதற்றத்தை உருவாக்குவது, பிராந்திய நாடுகளின் எண்ணெய் வருவாயைப் பாதிக்கும் என்பதால், அவை அமெரிக்காவின் இந்தத் தூண்டுதல்களை விரும்புவதில்லை.
4. ஆதரவு குறைவதற்கான அச்சுறுத்தல்
நிச்சயமாக, அதிபர் டிரம்ப் தொடர்ந்து இதுபோன்ற கருத்துகளைத் தெரிவிப்பது அவருக்கு உள்நாட்டில் சில ஆதரவைத் தந்தாலும், சர்வதேச அளவில் குறிப்பாக அரபு உலகில் அவருக்கு இருந்த செல்வாக்கைக் குறைக்கும்.
- பிராந்திய நாடுகள் இப்போது அமெரிக்காவை ஒரு “பாதுகாப்பு அரணாக” பார்ப்பதை விட, “பிரச்சினைகளை உருவாக்குபவராக” பார்க்கத் தொடங்கியுள்ளன.
- இது அமெரிக்காவின் நீண்டகாலப் பார்ட்னர்கள் தங்களது பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதாரத் தேவைகளுக்காக மற்ற நாடுகளை நோக்கி நகர வழிவகுக்கும்.
5. முடிவு2030 தொலைநோக்குத் திட்டங்கள் (Vision 2030 & Growth)
சவூதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் மற்றும் கத்தார் போன்ற நாடுகள் இப்போது தங்களை வெறும் “எண்ணெய் உற்பத்தி” நாடுகளாக மட்டும் பார்க்கவில்லை. அவை:
- மிகப்பெரிய அளவில் சுற்றுலா (Tourism), தொழில்நுட்பம் (Tech) மற்றும் ரியல் எஸ்டேட் (Real Estate) துறைகளில் முதலீடு செய்துள்ளன.
- ஒரு சிறிய போர் அச்சம் கூட, சர்வதேச முதலீட்டாளர்களை இப்பகுதியை விட்டு வெளியேறச் செய்யும். எனவே, டிரம்பின் “மிரட்டல் அரசியல்” வளைகுடா நாடுகளின் இந்த எதிர்காலத் திட்டங்களுக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
6. அமெரிக்காவிலிருந்து விலகிச் செல்லும் போக்கு
“ஈரானுக்கு எதிரான அச்சுறுத்தல் என்பது எங்கள் பொருளாதாரத்திற்கும் எதிரான அச்சுறுத்தல்” என்ற நிலைப்பாட்டிற்கு வளைகுடா வணிகத் தலைவர்கள் வந்துள்ளனர். இதன் காரணமாக:
- புதிய கூட்டணிகள்: வளைகுடா நாடுகள் இப்போது அமெரிக்காவை மட்டும் நம்பியிருக்காமல், சீனா மற்றும் ரஷ்யா போன்ற நாடுகளுடன் அதிக நெருக்கம் காட்டுகின்றன.
- நம்பகத்தன்மை இழப்பு: டிரம்பின் ஆக்ரோஷமான அறிவிப்புகள் அமெரிக்காவை ஒரு “நிலையான பார்ட்னர்” (Stable Partner) என்ற தகுதியிலிருந்து விலக்கி வருகிறது.
7. ராஜதந்திர ரீதியிலான முதிர்ச்சி
வளைகுடா நாடுகள் இப்போது ஈரானுடன் நேரடியாகப் பேசிப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கவே விரும்புகின்றன. அமெரிக்கா தூரத்தில் இருந்து கொண்டு மோதலைத் தூண்டுவது, இப்பகுதியில் வசிக்கும் மக்களுக்கு எவ்வித நன்மையையும் தராது என்பதை வணிகர்கள் வெளிப்படையாகவே உணரத் தொடங்கியுள்ளனர்.
முக்கியக் குறிப்பு:
| காரணி | டிரம்பின் அணுகுமுறை | வளைகுடா நாடுகளின் தேவை |
| பொருளாதாரம் | மிரட்டல் மற்றும் தடைகள் | சீரான வர்த்தகம் மற்றும் முதலீடு |
| பாதுகாப்பு | ராணுவ பலப்பரீட்சை | பிராந்திய நிலைத்தன்மை |
| வெளியுறவு | ஆதிக்கம் செலுத்துதல் | பரஸ்பர ஒத்துழைப்பு |
முடிவாக: அதிபர் டிரம்பின் இந்த அதிரடிப் பேச்சுக்கள், வளைகுடா நாடுகளை அமெரிக்காவிடமிருந்து இன்னும் அதிக தூரத்திற்குத் தள்ளுவதுடன், அந்த நாடுகள் தங்களுக்குள் ஒரு சுயாட்சி மிக்க பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்பு வளையத்தை உருவாக்கிக் கொள்ள வழிவகுக்கிறது.
வளைகுடா நாடுகள் இப்போது “அமெரிக்காவின் நிழலில் இருந்து வெளியேறி, தங்களின் சொந்த நலனுக்காக முடிவெடுக்கும்” ஒரு புதிய சகாப்தத்தில் நுழைந்துள்ளன.
